Stroje, ogień, muzyka a to wszystko pośród gdańskiego blokowiska.

"Obrazy Ogniem Malowane – organizowana od 1993 r. jednodniowa impreza plenerowa organizowana przed siedzibą klubu “Plama” zlokalizowanego w samym centrum dzielnicy wielkich bloków. Akcja plenerowo-teatralna opierająca się na instalacjach i etiudach teatralnych oraz muzycznych wykorzystujących żywy ogień. Celem imprezy jest humanizacja przestrzeni blokowiska, ukazanie, że dzielnica wielkich bloków stanowi dobre tło dla prezentacji młodej sztuki. Prezentacje wychodzą naprzeciw przeciętnemu mieszkańcowi bloków, oswajają go ze sztuką. Magia ognia działa jako czynnik skupiający i przyciągający ludzi. Impreza darmowa, otwarta na pomysły z zewnątrz." /www.plama.art.pl/

Kilka zdjęć udało się zrobić chociaż aparat "chorował" w ten deszczowy wieczór.

więcej zdjęć

info o "Plamie"

"Spać lubiłam zawsze, zawsze więc byłam zła gdy coś mnie budziło wczesnie, te zawsze to było polska...

Godzina 5 na zegarku, obudził mnie koncert ptaków, nie jednego, dwóch, tylko kilkunastu wszystkie wzywają do pobudki, zaczyna się piekny dzień, kolejny piekny... po ptakach swój koncert zaczyna deszcz, kap...kap...kap... i coraz szybciej kap kap kap...po deszczu wychyla się słońce, wszystko zaczyna parówac  po zielonych stokach gór wędróją szaro-białe obłoki.Tak budza rumunskie karpaty..."

"Czasami patrząc na kamienno-gliniaste drogi, pnące się do góry serpntyny ciemna zieleń drzew i bystre potoki, mam wrazenie, że cywilizacji nie ma,a po lasach nadal grasuja bandy,kto wie moze nawet pan dracula?"

"Jaskinie, czasem spotkasz w nich pasterskiego leniwego psa, czasem lodowy wodospad, a juz na pewno zwisajacych krewnych drakuli.Czasem są ciasne i wysokie, pelne wody, innym razem szerokie i nieskie tak niskie, ze musisz raczkować. W "Ciur Ponor" bedziesz wedrowal najdluższa podziemna rzeka Rumuni, a gdy zobaczysz grote "La acre" bedziesz mial wrazenie ze patrzysz na oczy misia."

"Odkrywac, odkrywac , odkrywać...w rumuni kazdy moze zostac odkrywcą, pełno tam poukrywanych grot, jaskin, zamaskowanych wodospadów, pamiętających dawne czasy sztolni czy chociaż opuszczonych pasterskich chat. I chociaz to nie odkrycie Ameryki czy wejscie na Mont Everest to dla nie lada radosc poznawac ten jeszcze "normalny" harmonijny zakatek europy."

"Góry w słoneczna pogodę wygladaja jak pastelowy obraz -odcienie zieleni, błękitu przeplatające się z brązem i szaroscia...chmury mieszają się z górami, chroniac śnieg na stokach ..czasem z pod sniegu przebije sie jakis przebisnieg, czasem nie jeden a setki, aż cala polana swieci fioletem..czasem tym wszystkim porusza austrul-wiatr fenowy wiejący w karpatach rumunskich, przynoszacy także brzęk owczych dzwonków.Bowiem pasące się stada owiec, koni, krów czy osłów to tutaj codzienność."

"Sa miejsca czyt. skarby, gdzie zabrać ludzi poprostu nie możemy, gdyby nagle miejsca te stały sie destynacja turystów, zrobiłby się tłok - nie byłyby tym samym.Zatraciłyby swoje znaczenie i klimat.Mówie teraz m.in.o małej starej cerkwi z 1692r, schowanej gdzieś za domami i nowo budującym się ogromnym kociołem.Gdzie won starego drewna opowie Ci o dawnych czasach, a poblakłe ikony o znaczeniu tradycji i religii dla zamieszkujacyhc te tereny."

"Drewniane domy z rzezbionymi okiennicami, kolorowo-kiczowate cyganskie hawiry , przydrożne kapliczki, czy poprostu ludzie przed domami zasiadajacy na ławkach, kręcące sie po wsi konie czy krowy to obraz rumunii na codzien.Wędrowni kosiarze, ludzie pracujacy na polu... długo by pisac.. to trzeba oprostu zobaczyć."

ps. może błędy kiedyś poprawie:)

Karolina Łukaszewicz

more photos Karolina

more photos Norbert

więcej... http://picasaweb.google.pl/karolinasame/XXVIIPomerania#

relacja wkrótce:)

 
Opuszczając bezpieczne domy i jadąc gdzieś w nieznane na wyprawę, czy chociażby tylko na kilkugodzinny wypad, niewielu z nas zastanawia się nad bezpieczeństwem, niewielu z nas przywiązuje uwagę do apteczki, a tym bardziej do umiejętności udzielania pierwszej pomocy. Mało kto zdaje sobie sprawę, że tam gdzieś w terenie karetka nie znajdzie nas tak szybko a tym bardziej nie dojedzie w ciągu 5, 30 czy nawet 60 minut. Uczestnicy pomorskiej szkoły jazdy off road  mogą czuć sie trochę bardziej bezpieczni, mogą czuć sie przygotowani, bowiem w ciągu ostatniej edycji zostali przeszkoleni pod tym kątem. Zajęcia z Rafałem wykwalifikowanym ratownikiem dostarczyły wiedzy teoretycznej i praktycznej -złamania, krwotoki, oparzenia...kończąc na ćwiczeniach z resuscytacji. Rady Norberta dotyczące przygotowań i sprzętu na pewno pomogą zapobiec wielu groźnym sytuacjom, które to często wynikają z niewiedzy i zaniedbania. Zaczęliśmy od bezpieczeństwa, bo jest ono priorytetem po to, aby potem ze spokojem uczyć sie jazdy w terenie...
Było kameralnie i skromnie, bo to było głównym założeniem, żadnej rywalizacji, tylko wspólna nauka i współpraca... oprócz nauki jazdy w terenie, uczestnicy mieli także szansę potrenować jazdę wg mapy, podziwiając przy tym tajemnicze zakątki pomorza-zachodniego jak stare kościoły, wiadukty, czy nasyp "Berlinki". Chociaż czasem ciężko było znaleźć prawidłowa drogę... podjazd wyglądał przerażająco... a przewalone drzewo leżało niekoniecznie w najlepszym miejscu, to optymizm i współpraca grupy, którą gościliśmy ostatnimi czasy zdziałała cuda.

Krótka fotoralacja z ostatniego wpadu.

szkolenie pierwszej pomocy...

a to pierwszej jazdy...

pierwszego wyciagania...

jakieś koleiny, może pierwsze?

 Luty 2009

Kolejna Pomerania za nami, pomorska przyroda, zadania sprawnościowe a ponad wszystko off road.

 Moja relacja byłaby za długa, pewnie dla niektórych nie jasna,a jeszcze dla innych "wychwalająca". Nie to nie:P Macie relacje Norberta : 

"W przeddzień popadało. Niewiele, ot tak z dwie może trzy godziny. Wystarczyło...
Trasa jak zwykle ca 300 km. 70 zakwalifikowanych do startu załóg. 39 zadań: OS-y i Spec Taski. Kilkadziesiąt pieczątek. 40 sędziów.
Piątek  godzina 7 rano. Ruszają na trasę pierwsze załogi
Piątek godzina 24. Kilkanaście  zdefektowanych pojazdów liże rany w bazie. W sumie dzień wykończył kilkanaście wyciągarek i kilka samochodów, niektórych nie udało się już  niestety "zreaktywować" - wracały do domu na platformach
Piątek godzina 00.00 na trasie gdzieś w lasach nadal przebywa kilkadziesiąt załóg  ( . . . )

dokładnie taki tekst zamieściłem po zakończeniu XXV Pomeranii, pasuje on jak ulał również do XXVI Pomeranii, poza oczywiście danymi liczbowymi dot uczestników zadań itp "

a tu moje zdjęcia http://picasaweb.google.pl/karolinasame/XXVIPomerania#

więcej o Pomeranii www.njz.pl

Harmonia natury, rozmarzenie  czy też szmer strumyka frazy niegdyś kojarzące się z  muzyką relaksacyjną... teraz z krajem, który sam w sobie jest muzuką, odprężeniem, upojeniem  i oczarowaniem.Potykamy się o kolory, widoki, dotyk wiatru i słońca, szum rzeki...kulejemy opowiadając o odczuciach, przeżyciach, żadne słowo, żadne zdjęcie, żaden  film nie odzwierciedli mistycyzmu Rumunii.

Radość w górach Rumunii rodzi się codziennie.Wstaje wraz ze słońcem, oświetlającym mleczno-mgliste połoniny, rozszczepiającym promienie na stokach gór, powoli ogrzewającym zimne wody potoku. 

Urokliwości. Patrzysz na cztery strony świata i każda Cię zachwyca...porośnięte zbocza gór, oświetlone słońcem połoniny, nitki poplątanych górskich dróg, kłębiaste obłoki...wędrujące dzikie konie, owce wypasające się na zboczach gór i młode leniwe osiołki.

Zdjęcia z podróży możecie zobaczyć tutaj http://picasaweb.google.com/karolinasame

Jutro rano zaczynam kolejną przygodę. Tym razem nie sama i nie tak daleko... aczkolwiek  co poniektórzy  boją się o mnie bardziej niż po ostatnich samotnych włóczęgach po Azji. Jedziemy w góry Kaukazu, dokładnie republika Kabardyno-Bałkarska ... i to jest główny powód obaw, bowiem znajduje się ona w pobliżu Osetii, Inguszetii czy też

Czeczenii....

 Ja dodam tylko, że na pewno będziemy bezpieczni, bowiem, do niebezpieczeństwa mamy 80km...ale przez góry 4000-5000m.n.p.m....

Tam spędzimy miesiąc /ja, Karol, Norbert, nasz przewodnik- Paweł i jak mi wiadomo 2ch miłośników jaskiń/...dalsze plany...wzdłuż Morza Czarnego do Rumunii...

mapa pochodzi z www.kaukaz.pl